Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

ΜΩΡ’ ΔΕ ΓΑΜΙΕΣΤΕ!

Αν πάμε σε εκλογές θα βγει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα. Αυτό πλέον το πιστεύουν όλοι – πλην ίσως του Καμπουράκη που πιστεύει ότι η «ψαλίδα» κλείνει. Το πιστεύει και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος και ο Γεωργιάδης. Το «πιστεύουν» είναι υποκειμενικό. Σωστότερο είναι το «ξέρουν».


Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Ούτε Ψύρρας στον κόρφο τους.

Χάθηκαν οι δουλειές, χάθηκαν οι μισθοί, χάθηκαν οι συντάξεις, 
χάθηκε ο λογαριασμός στον κυκεώνα των φόρων. 
Ε, καιρός ήταν να χαθεί και η ντροπή. Και μάλιστα σε ανώτατο θεσμικό επίπεδο.

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Τα τανκς...υπάρχουν.

Η εποχή τους πέρασε...
Λίγο ο...εκσυγχρονισμός...λίγο οι οικονομικές
κρίσεις...και τα τανκς...σκούριασαν... 
Οπως σκούριασαν και τα...τσεκούρια. 
Οι λοστοί και οι...γροθιές.

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Ο δραπέτης Σταύρος Θεοδωράκης.

«Όποιος δεν είναι φύσει δούλος, ή αποδρά ή αυτοκτονεί» – εμείς να μην αυτοκτονήσουμε αλλά να αποδράσουμε από το παλιό πολιτικό σύστημα, μας είπε – ανάμεσα σε άλλα– ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης σε συνέντευξή του στο Έθνος της Κυριακής.


Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Για ανοικοκύρευτους!

Αναμφίβολα το διήμερο 29-30 Σεπτέμβρη 2014, ανήκει
ολοκληρωτικά στους έλληνες νοικοκυραίους!!

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Ρίξε κι άλλο κάρβουνο.

kartesios250914

Υπάρχει το θάρρος της γνώμης και το θράσος της ηλιθιότητας. Αυτά τα δύο δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Όπως και οι δηλώσεις του Σαμαρά, του Γεωργιάδη, της Βούλτεψη ή του Βενιζέλου δεν έχουν κάποια σχέση με το θάρρος της γνώμης. Η εκ του ασφαλούς και νομοθετημένη ατιμωρησία ουδέποτε είχε σχέση με θάρρος.

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Νεκροθάφτες...

Πόσα θέλουν να μας τρελάνουν; Και πόσο να μας πεθάνουν; Μας έχουν βάλει κάτω και μας αναλύουν μεαριθμομηχανές, με λογιστικές μονάδες, μα ποσοστά, με λογάριθμους, με… αλγόριθμους, με υποδιαστολές, με κλάσματα. Το πάνε σιγά σιγά, λίγο λίγο, σαν να... κόβουν σαλάμι.

by...Διον. Βραϊμάκης


Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Καλά να πάθουμε!!

Τεσσαρακοντα έτη παρήλθαν από την, εν Ελλάδι,
εμφάνιση του...σοσιαλισμού!!
Ηρθε...μας είδε...μας έστειλε!!
Το Πασοκ από "φορέας αλλαγής" κατέληξε
Νεοφιλελεύθερο πτυελοδοχείο.
Το ζιβάγκο τόφαγε ο σκώρος κι εμάς το σκότος.

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Ανανέωση όρκων!!

Δεν πρόκειται για τους συνηθισμένους όρκους αγάπης!
Αυτούς που ανανεώνονται, όταν, συνήθως, αρχίζουν οι απιστίες!


Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2014

Η εποχή της χαμάλας.

Την ιστορία την πρωτοάκουσα μαθητής στο δημοτικό.
Εκείνη την άθλια και βρώμικη εποχή.
Την εποχή της φτώχειας, της στέρησης, της κατάθλιψης.
Την εποχή χωρίς χαμόγελο. Χωρίς ελπίδα.

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Επιτέλους ΦΤΑΝΕΙ...

Τέσσερα χρόνια ακούμε το παραμύθι της σωτηρίας της Χώρας.
Την υποχρέωση που έχουμε να υποστούμε συνεχείς και βάρβαρες
θυσίες για να σωθεί η Πατρίς...
Να κλείνουμε τα μάτια και να ανεχόμαστε οποιαδήποτε συνταγματική
ή άλλη θεσμική εκτροπή...
Να "περιορίσουμε" την υπερβολική Δημοκρατία που έχουμε...
Να συμφιλιωθούμε με τις "νέες" ιδέες/απαιτήσεις των καιρών
 για Εξαθλίωση, Υποταγή,παραχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας και 
Εθνικού πλούτου...


Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Της τρέλας!!

Εμάς που δεν κάναμε φορολογική δήλωση,
θα μας έλθει καμιά ειδοποίηση ή θα μας βομβαρδίσουν ; 
(Χρήστος)
...........................

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Η χώρα μας !!


Τέσσερα χρόνια αυξανόμενης εξαθλίωσης των Ελλήνων.
Συνεχώς παραχωρούμενης εθνικής κυριαρχίας.
Αυτή είναι η χώρα μας. 
Σ΄αυτήν ζούμε ΕΜΕΙΣ.

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Κούνια που σε κούναγε.

Μόνο στραβοί και φοβισμένοι λειτουργούν όπως Εμείς.
Βολεμένοι σε καναπέδες, καφενέδες και σουαρέ
 αναμένουμε το επόμενο πακέτο μέτρων
που θα μας γονατίσει ακόμη περισσότερο.

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ.

Με θέλεις φτωχό και φτηνό.
Να δουλεύω για πέντε ευρώ. Να ψωμολυσώ.
Νάμαι δούλος σου. Σκυλί σου.
Νάμαι ένα τίποτα. 


Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

ΦΩΤΙΑ!!

Εδώ και τέσσερα χρόνια μάς κάθησαν στο εδώλιο.
Κυβερνήσεις, ΜΜΕ, καθηγητάδες, παρατρεχάμενοι,
συναποτελούν το "πατριωτικό δικαστήριο".
Ενας άθλιος κύκλος προπαγάνδας με ανακυκλούμενο
κατηγορητήριο,ξεδιπλώνεται καθημερινά.


Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Ναι ρε παλιομαλάκα!!

Διεφθαρμένο κοπρόσκυλο ήσουνα, αλλά δεν το ήξερες.
Δεν σου το έλεγαν για να τους ψηφίζεις.

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Την Κυριακή τους ΔΙΩΧΝΟΥΜΕ.

Δεν είναι τρελοί. Δεν είναι παράλογοι.
Δεν είναι τυχαίοι ή άσχετοι.
Είναι Αληταράδες. Ψεύτες και Προδότες.
Πρωτίστως είναι...Νεοφιλελεύθεροι. 

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Κακόμοιρος πολίτης.

Στρογγυλοκάθησες στον καναπέ σου και βλέπεις στην T.V.
μικρομέγαλα Καθάρματα να σου κουνούν το δάκτυλο.
Καρτεράς την Κυριακή να σύρεις τη μιζέρια σου στην κάλπη.

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Αϊ πνίξου ρε!!

Αν νομίζεις πως Δημοκρατία είναι αυτό που σου
φύτεψαν στο μυαλό..."τέσσερα χρόνια καναπές
και μιά μέρα κάλπη"...
ε!! τότε είσαι βαθειά νυχτωμένος.


Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Τις πταίει;;

Πολιτική αστάθεια!!
Μόνιμη προεκλογική φοβέρα.
Από το 1974 (και όχι μόνο) "πέφτει" σταθερά 
στα κεφάλια μας...τη λογική μας και στην...ψήφο μας.



Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Η επιλογή δική σου !!

Γεροχεσμένε...
πρόπερσι φοβήθηκες τη...δραχμή και φέτος
 εκλιπαρείς για φάρμακα και γιαουρτάκι...

Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Τέρμα οι ψευδαισθήσεις!

Γιατί οι  Σαμαράς και Βενιζέλος δεν χάνουν
ευκαιρία να μας υπενθυμίζουν πόσο "κρίσιμες" είναι
ετούτες οι εκλογές;;
Γιατί αγωνιούν (και αγωνίζονται) να υφαρπάξουν
την ψήφο μας και να  ν ο μ ι μ ο π ο ι ή σ ο υ ν
τις πολιτικές τους.

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Παρασιτικά...

Παράσιτο αποκάλεσε τη δημαρ ο Μπενιζέλος.
Κι ο Φώτης εποίησε τη νήσσα...
Ως συνήθως. 

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Μια ιστορία για ένα μπαούλο (3).

Δικτατορία, λοιπόν. 
Στρατιωτικό πραξικόπημα. Ποιός το έκανε;;
 Οχι πως είχε σημασία,
αλλά έτσι, λόγος να γίνεται...
  Η κουτσή και αναιμική Δημοκρατία έμπαινε στο γύψο.
Για άλλη μια φορά.

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Μια ιστορία για ένα μπαούλο (1).

Η Δικτατορία βρήκε την οικογένεια μου 
στο υπόγειο που είχα γεννηθεί.

Ανοίγοντας την εξώπορτα, έμπαινες στο "'σαλόνι",
 που ήταν και το δικό "μου" δωμάτιο.
Ενα παράθυρο που έβλεπες ουρανό και τα πόδια
 των περαστικών, τέσσερις καρέκλες, ένα ντιβάνι κι ένα κουτσό 
τραπέζι στη νοτιοανατολική γωνιά με το ανθογεμισμένο 
ποτήρι πάνω του.
Τους χειμώνες...προστίθενταν και το μαγκάλι.

Προχωρώντας το στενό διάδρομο έβγαινες στο καθιστικό 
που ήταν και κρεβατοκάμαρα και κουζίνα.
 Με το δίδυμο παράθυρο, δύο ντιβάνια, δύο καρέκλες και 
το τραπέζι του φαγητού. Κομοδίνο λαδί με
πράσινο ραδιόφωνο πάνω, απόκτημα τελευταίο.

 Η πόρτα, αριστερά του δωματίου έβγαζε στην "αποθήκη".
Η άλλη στον "κήπο".
Στην "αποθήκη" βρίσκονταν το ντουλάπι με τα τρόφιμα και 
τα πιατικά, η ντουλάπα με τα ρούχα, ο τσίγκινος νιπτήρας, 
το καντήλι με τον Εσταυρωμένο και την Παναγιά, το αλεύρι 
κι ένα μπαούλο με τα στρώματα πάνω του. 

Το μπαούλο άνοιγε σπάνια
Εκεί "κρύβονταν" ο Μαρξ, ο Λένιν, η γαλλική και 
η ρώσικη Επανάσταση. 
Αγκαλιασμένοι με Παπαδιαμάντη και Σούτσο.
Σεφέρη και Παλαμά. 
Στοιβαγμένοι παρέα με τα χειρόγραφα του Πατέρα 
και τα έντυπα του Κόμματος.

Σ΄αυτό το μπαούλο "στοιβάζονταν" η Ζωή
 και η Ιστορία του Πατέρα.
Τα χρόνια στο βουνό, τις φυλακές και τα ξερονήσια.
 Αυτό το μπαούλο φύλαγε τα Ονειρα και τις Ελπίδες του.
Ισως και της Γενιάς του. Ισως και της δικής μου.
Ολα σ΄αυτό το μπαούλο...
Καταραμένο και ευλογημένο.

 - Η δεύτερη πόρτα έβγαζε στον "κήπο".
Τρεις αμυγδαλιές, μια μηλιά, μια απιδιά.
Δεν τον φρόντισα ποτέ. Δεν έπαιξα ποτέ.
 Δεν σκαρφάλωσα σε δέντρο ποτέ.
Χωρίς να φταίει...τον μισούσα.

 - Πάνω από μας έμενε ένας δικαστικός. Ο κύριος Σάββας και
η κυρία Ελλη με την κόρη τους, σημαιοφόρο στο σχολειό της.
Πιο πάνω, ένας συνταγματάρχης
Με τη δασκάλα γυναίκα του και το αγοράκι τους.
 Κολλητά στον "κήπο" ήταν το σπίτι του ενός παπά από τους
τρεις (!!) που είχε η γειτονιά μου. Πρωτοσύγγελος.
 Ο γαμπρός του ήταν και Γραμματέας στη Μητρόπολη.
Ευγενικοί όλοι τους. Χαμογελαστοί και περιποιημένοι. 
Εύποροι και αυστηροί.
Αποκομμένοι από τη γειτονιά, τους Ανθρώπους 
και τα προβλήματά τους.
Ζούσαν σε γιάλα. Δεν ανήκαν στην ίδια τάξη με μας.
Δεν βοήθησαν, δεν συμπαραστάθηκαν, δεν φιλοτιμήθηκαν. Ποτέ.  
Ο πόνος και η δυστυχία των γειτόνων...δεν τους άγγιξε.
Δεν τους αφορούσε...

 - Η Μάνα δούλευε δύο τρίωρα μία ή δύο φορές τη βδομάδα,
 φεγγάρια-φεγγάρια σε μιά δημόσια επιχείρηση. Καθαρίστρια.
Καθάριζε και τα σπίτια των εύπορων. Επλενε τα πάντα.
 Μηχανή.
Αμοιβή της ένα-δύο πενηντάρικα το μήνα, ένα μπλουζάκι για
μένα, καμιά σοκολάτα και πολλά...χαμόγελα.
Περήφανη Γυναίκα. Δυναμική και Αξια. 
Από πλούσια μικρασιάτικη οικογένεια.
Τούρκοι και γερμανοί της ξεπάστρεψαν τα πάντα.
Βράχος. Οπως όλες οι Γυναίκες και Μανάδες του Λαού μας.
Αντεξε τα πάντα. Κακουχίες, πείνες, κυνηγητά, βρισιές,
 προβοκάτσιες.
Εζησε ξένη ανάμεσα σε ξένους. Απροστάτευτη εν μέσω λύκων.
Με το τσεμπέρι της, τα χέρια της, το τραγούδι και την Ψυχή της.
Τσάπισε, αρμάθιασε, όργωσε, θέρισε, ξεσκάτωσε, έτριψε σκάλες.
Αυτή είναι η Μάνα μου. Εν ολίγοις.

(Ακολουθεί, το 2ο και 3ο μέρος).


Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Ρε, δεν πάμε καλά!!

Ενα ψηφοδέλτιο να γλείφεσαι, παρουσίασε η νουδούλα.
Μόνο ο θεός λείπει!!
(μάλλον τον "κράτησε" για τις εθνικές!).

Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Το βρακί της Ανγκελα.

Ηρθε και την καλοδεχτήκαμε...
Μπορεί λίγες χιλιάδες "τσογλάνια" και "παράσιτα"
να διαμαρτυρήθηκαν κοσμίως, αλλά σε γενικές γραμμές
υπήρξαμαν άψογοι ως σκλάβοι !!

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Η εποχή των αξιοσέβαστων σκιάχτρων.

Υπάρχει ένας μύθος, που λέει για έναν άντρα, που περνούσε κάποτε από ένα χωράφι κι είδε εκεί ένα σκιάχτρο στην άκρη του φράχτη, αποβλακωμένο και φθονερό, να τρομάζει τα πουλιά και τους περαστικούς. Σαν τον εσταυρωμένο, με κεφάλι που έμοιαζε με κολοκύθα και στομάχι πρησμένο απʼ τα άχυρα. 

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014